DAVETSİZ MİSAFİR TİLKİ

Kötü niyet, eninde sonunda kendi izine takılır Ve kurnazlıkla atılan her adım, bir gün dönüp sahibinin yolunu keser. Bazıları bunu, acı bir dersle anlar… O gece, bahçenin sessiz toprağı hem bir dersin hem de hiç unutulmayacak bir bedelin şahidiydi. Diğeri ise onun peşinden gelen, daha sessiz, daha karanlık bir niyet… Gece sessizdi… Ta ki ay ışığında beliren iki gölge, bahçenin huzurlu sessizliğini bozuncaya kadar. Biri, yıllardır köyde hırsızlıkla anılan kurnaz bir tilkiydi. Ve o gece yaşananlar, ay ışığının bile örtmeye cesaret edemediği bir gerçeği fısıldadı: Ve o gece, ayın solgun ışığı; masum adımlarla bu bahçeye gelenlerle, hain adımlarla gelenlerin bıraktığı izlerin hiçbir zaman aynı olmadığını fısıldadı geceye.